Avrupa'da yılın işadamı seçilen Kemal Şahin, zor şartlar altında okuyan, devlet bursu ile eğitimini devam eden bir öğrenciyken, şu an geldiği nokta gerçekten takdire şayandır."Benim önümde sürekli bir hedefim vardı ve ben o hedefi gerçekleştiriyordum." der.
Bu öykü, çiftlikten çiftliğe, yarıştan yarışa koşarak atları terbiye etmeye çalışan gezgin bir at terbiyecisinin genç oğluna kadar uzanır.Babasının işi nedeniyle orta öğretimi kesintilere uğramıştı.Orta ikideyken büyüdüğü zaman ne olmak ve ne yapmak istediği konusunda bir kompozisyon yazmasını istedi hocası.Çocuk bütün gece düşündü, günün birinde at çiftliğine sahip olmayı hedeflediğini anlatan yedi sayfalık bir kompozisyon yazdı.Hayalini en ince ayrıntılarla anlattı.Hayalinde 200 dönümlük çiftliğin krokisini çizdi.Binaların, ahırların ve koşu yollarının yerlerini gösterdi.Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrakarelik evin ayrıntılı planını ekledi.Ertesi gün hocasına sunduğu yedi sayfalık ödev, tam kalbinin sesiydi.İki gün sonra ödevi geri aldı.Kağıdın üzerine kırmızı kalemle yazılmış kocaman bir "sıfır" ve "dersten sonra beni gör" uyarısı vardı."Neden sıfır aldım"? diye merakla sordu hocasına."Bu senin yaşında bir çocuk için gerçekçi olmayan bir hayal." dedi hocası.Paran yok, gezginci bir aileden geliyorsun.Kaynağınız yok.At çiftliğini kurmak büyük para gerektirir.Damızlık hayvanlar da almalısın.Bunu başarman imkansız.Eğer ödevini gerçekci hedef belirledikten sonra yeniden yazarsan, o zaman notunu yediden gözden geçiririm."Çocuk evine döndü ve uzun uzun düşündü.Babasına danıştı.Şöyle dedi babası:"Oğlum, bu konuda kararını kendin vermelisin.Bu senin hayatın için oldukça önemli bir seçim!"Çocuk bir hafta düşündükten sonra ödevini değiştirmeden geri götürdü hocasına."Siz verdiğiniz notu değiştirmeyin." dedi."Ben de hayallerimi..."
O öğrenci bugün 200 dönemlik arazi üzerindeki 1000 metrekarelik evinde oturuyor.Yılar önce yazdığı ödev şöminenin üzerinde çerçevelenmiş olarak asılı.
Bu öykü, çiftlikten çiftliğe, yarıştan yarışa koşarak atları terbiye etmeye çalışan gezgin bir at terbiyecisinin genç oğluna kadar uzanır.Babasının işi nedeniyle orta öğretimi kesintilere uğramıştı.Orta ikideyken büyüdüğü zaman ne olmak ve ne yapmak istediği konusunda bir kompozisyon yazmasını istedi hocası.Çocuk bütün gece düşündü, günün birinde at çiftliğine sahip olmayı hedeflediğini anlatan yedi sayfalık bir kompozisyon yazdı.Hayalini en ince ayrıntılarla anlattı.Hayalinde 200 dönümlük çiftliğin krokisini çizdi.Binaların, ahırların ve koşu yollarının yerlerini gösterdi.Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrakarelik evin ayrıntılı planını ekledi.Ertesi gün hocasına sunduğu yedi sayfalık ödev, tam kalbinin sesiydi.İki gün sonra ödevi geri aldı.Kağıdın üzerine kırmızı kalemle yazılmış kocaman bir "sıfır" ve "dersten sonra beni gör" uyarısı vardı."Neden sıfır aldım"? diye merakla sordu hocasına."Bu senin yaşında bir çocuk için gerçekçi olmayan bir hayal." dedi hocası.Paran yok, gezginci bir aileden geliyorsun.Kaynağınız yok.At çiftliğini kurmak büyük para gerektirir.Damızlık hayvanlar da almalısın.Bunu başarman imkansız.Eğer ödevini gerçekci hedef belirledikten sonra yeniden yazarsan, o zaman notunu yediden gözden geçiririm."Çocuk evine döndü ve uzun uzun düşündü.Babasına danıştı.Şöyle dedi babası:"Oğlum, bu konuda kararını kendin vermelisin.Bu senin hayatın için oldukça önemli bir seçim!"Çocuk bir hafta düşündükten sonra ödevini değiştirmeden geri götürdü hocasına."Siz verdiğiniz notu değiştirmeyin." dedi."Ben de hayallerimi..."
O öğrenci bugün 200 dönemlik arazi üzerindeki 1000 metrekarelik evinde oturuyor.Yılar önce yazdığı ödev şöminenin üzerinde çerçevelenmiş olarak asılı.
0 yorum:
Yorum Gönder